Sınav Kaygısı

Sınav kaygısı pek çok öğrenci tarafından yaşanmaktadır. Sınav öncesinde, sırasında ve sonrasında gerginlik hissedilebilmektedir. Ancak sınav kaygısı normal kaygıdan daha şiddetlidir. Öğrenilen bilginin etkili bir şekilde kullanılmasına engel olmakta ve öğrencinin başarısında düşüşe yol açmaktadır. Sınav kaygısı kişinin sınava yüklediği anlam, gerçekçi olmayan düşünceler, sınavla ilgili zihinde oluşan imaj ve sınav sonrası duruma dair atıflar ile ilişkilidir. Ailenin sınava ilişkin tutum ve yaklaşımları da bu noktada önem kazanmaktadır. Sıklıkla aileler kendi kaygılarını çocuklarına yansıtabilmektedir.

Sınav Kaygısı Belirtiler

Sınav kaygısı yaşayan kişilerde; endişe, tedirginlik, başarısızlık korkusu, mide bulantısı, uyku düzeninde bozulmalar, dikkat dağınıklığı, çalışmaya isteksizlik, özgüvende düşüş, yetersizlik ve değersizlik hisleri görülebilmektedir.

Öğrencinin başarısında belirgin bir düşüş gerçekleşebilmektedir. Okuduğunu anlama, düşünceleri toparlamada zorluk, dikkat dağınıklığı, enerji azlığı, iştahsızlık gibi etkiler gözlenebilmektedir. Öğrenci ders çalışmayı erteleyebilir. Sınav hakkında konuşmaktan kaçınabilir, kendisine yöneltilen sorulardan rahatsızlık duyabilir.

Gerçekçi olmayan düşünce ve inançların sorgulanması, alışkanlıkların gözden geçirilmesi, sınav kaygısı ile başa çıkılmasını kolaylaştırmaktadır. Planlı çalışmak, gevşeme ve nefes egzersizlerinin uygulanması, beslenme ve uyku düzenine dikkat etmek, sınava dönük stratejiler geliştirmek kaygının azaltılmasında önemli bir rol oynamaktadır.

Sınav Kaygısı Bilişsel Terapi

Bilişsel terapi, duygu-düşünce-davranış ilişkilerini göstererek olumsuz otomatik düşüncelerin yakalanması ve bu düşüncelere alternatif düşünceler geliştirilmesini sağlamaktadır.

“ Başaramayacağım..”

“ Sınava hazır değilim.”

“Yetiştiremeyeceğim.”

“ Bildiğim her şeyi unutacağım.”

“Ailem de hayal kırıklığına uğrayacak”

1. olumsuz düşünceler bilişsel çarpıtmalar ile desteklenir.

Bilişsel Çarpıtmalar

Mükemmeliyetçilik : Mükemmel olmak gerektiğine inanmak.

‘‘Sınavda en yüksek notu almalıyım.’’

Etiketleme: Tüm kanıtları göz ardı ederek yetersiz veriden hareketle yargılayıcı sıfatlar yakıştırmak.

‘’Sınav notum çok kötü ben aptalım.’’

Seçici Algılama: Olayın tümüne odaklanmak yerine bir kısmına odaklanmak

‘‘Fizikten çok yanlışım var, sınav çok kötü geçti.’’

Ya Hep Ya Hiç Düşünme Tarzı: Olayları iki kategoride değerlendirmek.

‘‘Tıp kazanamayacaksam hiçbiri olmasın.’’

Olumluyu Yok Sayma: Olumlu yaşantıların geçerli olmadığını söylemek.

‘‘Matematikten şans eseri geçtim. Başarılı değilim.’’

Felaketleştirme: Gelecek hakkında en kötü sonuçların gerçekleşeceğini düşünmek.

‘‘Sınav sonucu berbat gelecek.’’